De Jas

“Mijn werk voelt als een jas die niet meer past!” antwoordde ik mijn coach.
Eindelijk kon ik woorden geven aan iets dat ik al heel lang voelde, maar waar ik geen grip op kreeg.

Ik had twee jaar daarvoor door een reorganisatie een andere baan gekregen.
De gever (mijn leidinggevende) zei dat de jas (mijn nieuwe baan) mij goed stond, maar zelf had ik al twijfels. Mijn leidinggevende overtuigde mij er echter van dat het echt iets voor mij was. En ook het assessment wees uit dat dit een geschikt model voor mij was.

En ik zwichtte.
Voelde mij gevleid.
Maar om te zeggen dat ik hem met veel plezier droeg, nou nee.

Ik heb getracht om mij te voegen naar de jas, zodat hij beter zou gaan zitten.
Doordat ik mij ging aanpassen aan mijn jas, voelde ik mij vaak ongemakkelijk, zette ik mezelf in een krampachtige positie. En dat zag er voor de buitenwereld ook weer raar uit.

Soms ging het even goed, maar dat bleek toch van tijdelijke aard.
En ik voelde niet de vrijheid/veiligheid om de jas al te grondig te gaan verbouwen.

Sommige onderdelen van de jas vond ik mooi, anderen nam ik maar voor lief.
De applicatie (in de vorm van een extra taak) die ik halverwege kreeg heb ik erop genaaid, waardoor er weer een prettig element werd toegevoegd.
Toch voelde de jas in de basis niet passend.

Ik voelde mij steeds onzekerder en ongelukkiger worden in de jas en wist dat het een kwestie van tijd zou zijn voordat ik de jas in een hoek zou smijten.
Totdat ik mij realiseerde dat het waardevol was om eerst te kijken welke onderdelen van de jas ik graag zou terugzien in een ander model. En welke onderdelen ik miste en wilde toevoegen.

Met mijn wensenlijstje ben ik naar de gever van de jas gegaan.
Ik heb haar bedankt voor de jas die ik van haar heb gekregen.
Voor de bescherming die het mij had geboden in de afgelopen jaren.
Maar ook aangegeven dat ik nu graag zou overstappen op een nieuw model. En of zij die wellicht ergens had liggen.

Het nieuwe model had ze niet op voorraad, maar ze wist waar ze hem kon laten maken.
Hij zou niet meteen beschikbaar zijn, maar dat was een kwestie van tijd.

Drie maanden later arriveerde mijn nieuwe jas.
En deze past bij mij!
En wat stond hij mij goed!

En wat als mijn gever hem niet had kunnen leveren?
Dan was ik ergens anders gaan shoppen. Maar wel met mijn wensenlijstje in de hand, zodat ik met het juiste model thuis zou komen.

En hoe staat het met jouw jas? Past die nog bij je?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *